BAD HOMBURG

Het regent weer. Met de S-Bahn spoor ik naar Bad Homburg dat 15 km ten noorden van Frankfurt gelegen is. Het plaatsje was in de negentiende eeuw beroemd om zijn minerale bronnen en zijn Spielbank / Casino. Ook hier weer verwijzingen naar het boek De Speler van Dostojevski, net zoals in Baden Baden en Bad Ems. In de binnenstad is het druk, maar in het grote Kurpark vol monumenten ben ik moederziel alleen, op een incidentele trimmer na dan. Een paar opgeknapte Brunnen, een Russische Kapel en een aantal standbeelden van vroegere vorsten, koningen en keizers. Die heten hier allemaal Otto, Heinrich, Friedrich of Wilhelm met een nummer er achter; die kan ik echt niet meer uit elkaar houden. Opvallend zijn de twee fraaie Thaise (eigenlijk Siamese) paviljoens. Het Kurpalast (Kaiser Wilhelm Bad) is indrukwekkend en nog steeds in bedrijf. De prijzen liegen er niet om. In de imposante, geheel marmeren hal staan klassieke standbeelden. In de stad zelf ligt ook nog een Kurhaus, maar dat is gemoderniseerd en wordt nu volledig omgeven door de kerstmarkt. Ook hier is voornamelijk voor de kinderen een tijdelijke minikunstijsbaan aangelegd. Als ik door de plaatselijke Karstadt slenter, blijkt het restaurant een buffet voor 5 euro aan te bieden. De kans om me te vergasten op zalm en andere visgerechten laat ik niet aan mij voorbij gaan. Ik drink nog ergens koffie voor ik terugkeer naar Frankfurt.

Brunnen	Kaiser Wilhelm Bad

Het blijft gestaag doorregenen, dus besluit ik tegen vier uur in mijn hotelkamer aan een nieuw boek te beginnen, te weten Een Stille Vlam van Philip Kerr, rechercheur Bernie is nu eind jaren veertig in Argentinië beland waar hij jacht maakt op voormalige SS-ers en oorlogsmisdadigers. Andere boeken die ik tijdens mijn verblijf in Mainhattan uitgelezen heb zijn van Jesse Kellerman en John le Carré. Bij een Libanees eet ik börek, gevuld met spinazie en kaas. Ook bestel ik ergens anders nog een Mettbrötchen mit Zwiebeln.

BAD HOMBURG Deze stad met 52.000 inwoners ligt tegen de hellingen van de Hoch­Taunus, ten noordwesten van Frankfurt. In het drukke centrum spelen de grote winkelpromenade en het moderne kuurcentrum de hoofdrol. Concerten, theatervoorstellingen, enkele musea en bezienswaardige gebouwen maken de badplaats tot een prima verblijfplaats. De koolzuurhoudende, zoutrijke bronnen bij Bad Homburg waren voor de Romeinen aanleiding om de 'Limes' (de grensverdediging) een kleine bocht te laten maken. Na de Romeinse tijd was er lange tijd weinig activiteit rond de bronnen. In 1622 begon een nieuwe bloeitijd. Landgraaf Friedrich II verleende rond 1680 een groot aantal Franse hugenoten onderdak in de plaats. Rond dezelfde tijd gaf hij opdracht tot de bouw van een nieuw Schloss, rond de vrijstaande Weisse Turm van de oorspronkelijke burcht. Mede door de stimulerende kracht van de Franse geloofsvluchtelingen ontwikkelde de stad zich in de volgende eeuwen tot een belangrijke badplaats. De classicistische woonhuizen en kuurhotels getuigen daarvan.