HALLE

MEER INFO HALLE

Uit het verslag van 2009

DAG 3 HALLE


Even na negenen neem ik de verkeerde trein, hij gaat maar tot Flughafen Halle. Half uurtje wachten om over te stappen op de juiste. In Halle een kilometer lopen tot in het centrum. In recordtempo bezoek ik bijna alle bezienswaardigheden van deze best aantrekkelijke stad. In de reishandboeken werd hij wel eens overgeslagen, ten onechte volgens mij. De grote Marktplatz is indrukwekkend met zijn vijf torens. Daar staat ook een opvallend standbeeld van de lokale beroemdheid, de componist Händel. Even verder is het Händel Haus en het – Museum, waar ik alleen de tuin bekijk. Een brouwerij in een café is me toch wat te vroeg om te bezoeken. De wit gesausde, plompe Domkerk vind ik afschuwelijk. Gelukkig zijn er veel andere aardige dingen om te genieten: naast statige patriciershuizen ook een blinde muur met schilderingen van Jeroen Boschachtige taferelen. In een museum, gevestigd in een 15de eeuws gebouw, is een barokke tuin aangelegd, met prieeltjes, beelden en klassieke muziek op de achtergrond. Ik steek het riviertje de Saale over en kom in de buurt van de zoutwinningwerkplaatsen. Het hoofdkantoor van de maatschappij is in een soort paleisje gevestigd.

Terug in de oude stad beklim ik het heuveltje naar de Moritzburg die omringd is door een gracht. Op de binnenplaats drink ik sfeervol koffie tussen andere toeristen. Er is een museum met voornamelijk Duitse expressionistische kunst uit de 19de eeuw die ik niet bezoek. Een ander gedeelte van de stad is gebouwd in een ratjetoe van stijlen. Interessant is de Hallemarkt, het echte historische centrum van de stad. Het plein wordt gesierd door een prachtig fontein. Ik bekijk er de protestant -christelijke Marktkirche (waar ook katholieke diensten worden gehouden trouwens) met de drakenfontein ervoor. Het dodenmasker van Luther is er te bezichtigen, maar die crypte is gesloten. Via een straat met imposante bakstenen gevels (onder andere van een Berufsschule, een equivalent van de Nederlandse ROC’s) wandel ik nog naar een door de luchtvervuiling zwartgeblakerde kerk, het Beatles Museum (wat doet dat hier?) en het ezelsfontein. Daarna koop ik afgeprijsde reisgidsjes die bijna te geef zijn, één euro per stuk. Bij een Chinese winkel schaf ik me boxershorts (ook €1 per stuk) en een schoudertas aan. Het is tijd om terug te keren. Onderweg naar het station doe ik nog de vroegere Ulrichs Kirche aan, die nu omgebouwd is tot concertzaal. Ik bekijk een en ander vanaf de Emporen. Nu kies ik wel de juiste trein terug naar Leipzig. Daar blijf ik vanwege de regen een tijdje in mijn hotel. Ik eet bij een Vietnamees een grote kom scherpe vissoep met veel duimdikke garnalen.
 

MEER INFO HALLE

Met de toekenning van 12e-eeuwse stadsrechten en toetreding tot het Hanze -handelsgenootschap (1260) ontwikkelde Halle zich tot een bedrijvige stad. Daarmee was de basis gelegd voor de latere industriële ontwikkeling. Ondanks het industriële karakter loont een korte wandeling door het centrum.

De aangename Marktplatz geeft ruimte aan de Roter Turm (15e eeuw), een vrijstaande klokkentoren van 84 m. Deze drukt de burgerlijke vrijheden uit. Niet alleen de kerk zou nog langer de tijd mogen bepalen. De toren kijkt uit op het monument voor Händel, de beroemde, in Halle geboren componist. Aan de voet van de toren staat een kopie van de oorspronkelijk houten Roland. Het stadhuis toont een gevel in Neorenaissance aan het marktplein. Aan de westelijke rand van het plein prijkt de Marktkirche, een 16e-eeuws godshuis zonder koor. Martin Luther predikte hier, en Händels vingers beroerden de toetsen van het orgel. Het geboortehuis van de grote componist (tevens museum) staat in de Grosse Nikolaistrasse, op nummer 5. Wie de zoutgeschiedenis van de stad interessant vindt, kan terecht in een ander museum, het Halloren- und Salinenmuseum langs de oever van de Saale (Mansfelder Strasse). Bij de Klausbrücke op de weg terug naar het centrum staat het enige gebouw in de stijl van de vroege gotiek, de Neue Residenz, in 1280 opgericht als kloosterkerkvoor de dominicanen. Noordelijk steekt u het domplein over op weg naar de Moritzburg, een schatkamer van de Duitse expressionistische 19de – eeuwse kunst. Oostelijker in de binnenstad bevindt zich het universiteitsforum dat uitkijkt op de binnenrondweg en het operagebouw uit het eind van de 19e eeuw, dat toen tot de modernste opera's van Europa behoorde. Via de drukke winkelader van Halle, de verkeersluwe Leipziger Strasse, kom je bij de Ulrichskirche, een 16e-eeuwse kerk die nu als concertzaal dient.

Evenals andere plaatsen met de naam Hall(e) is de stad tot bloei gekomen door de zoutziederij. Reeds ten tijde van Karel de Grote was Halle een centrum van de zoutwinning. In de tijd van de DDR was Halle centrum van chemische industrie. Sinds de hereniging van Oost- en West-Duitsland concentreert de stad zich op de technologiegeoriënteerde bedrijfstak, de multimedia en de levensmiddelenindustrie: de oudste chocoladefabriek van Duitsland is in Halle gevestigd. De eerste elektrische tramlijn van Europa werd in 1890 in Halle in bedrijf gesteld en voor de spoorwegen vormt Halle een belangrijk knooppunt.

Halle is de grootste stad van de Duitse deelstaat Saksen-Anhalt . In 2005 telde de stad ruim 240.000 inwoners. De stad ligt zo'n 35 kilometer ten westen van Leipzig aan de rivier de Saale. In deze stad werd Georg Friedrich Händel, een van de beroemdste componisten van de barok, geboren.